دو شعر از سپیده داداش زاده
۱
بیل و کلنگت را بردار
تا نقشه ی آبادی مان را
از زیر خاک بکنیم
در روخانه ها بشوییم
بچکانیم
روی ناف همذات هایمان
زیر پای مادرانمان فرش کنیم
۲
بمیرم برایت
آنقدر گریستی
گریستی
که نمی دانم چطور بتکانمت ؟
چطور قطره هایت را
از تنت بچینم ؟
در کجای جهان
پهنت کنم ؟
تا کمی آفتاب بخوری
ای سرزمین من!
۲ لایک شده
