۲۶ آذر ۱۳۹۶
ad

مطالب مشابه

One Comment

  1. 1

    ابراهیم مهدی زاده

    لذت بردم اما حکایت همچنان پر ابهام است دوست من !آیا با تناقضی پر تردید به استقبال تناقضی دیگری نمی رویم .؟ تا کجا ؟ این وضعیت ممکن است پاسخی فلسفی داشته باشد که احتمالا این گونه است اما پاسخی هنری چه می شود ؟ آیا این سخن خود قطعیتی نیست که خود شاعر منکر آن است ؟ آیا می توان گفت شعر امروز ما شعر تردید است یا این وضعیت ، وضعیت تردید و التقات است ؟ آیا نمی شود به همین طنز و تردید هم با ایده ی تردید نگریست ؟ وقتی وضعیت متن به اراده ی شاعر نیست ، پس اراده ی معطوف به مولف- متن هم در وضعیت ّ، وضعیت مولف – متن نیست . این یعنی مصلوب الاختیاری مولف . درست فهمیدم استاد ؟

    پاسخ

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

 تمامی حقوق مادی و معنوی اين تارنما متعلق به سايت ادبی-هنری حضور می باشد...... طراح گرافیک : آرمان خرمک